Eerdere blogs & vlogs


Woorden veroorzaken schade

We maken het allemaal weleens mee, of zien het soms gebeuren bij een ander, een vervelende opmerking of een verkeerde grap. Het raakt je, je voelt je op je ‘ziel’ getrapt door een opmerking of houding van iemand. Een uitspraak van een collega, iemand uit de familie kan je zo raken, dat je er helemaal van slag van kan zijn. Het was misschien niet opzettelijk bedoeld, maar toch…..het raakt je. “Ik hoef toch niet alles te pikken”, is je eerste reactie.

Een mengeling van boosheid en gekwetstheid bewerkt een opstandige reactie in je hart. Op dat moment zou je wel van alles willen doen of zeggen. Even goed laten weten dat je van dit soort zaken niet gediend bent. Ook op school kunnen kinderen gebukt gaan onder getreiter en kwetsende woorden. En menig leerling heeft zich na zo’n voorval ziek gemeld, niet omdat hij of zij ziek was, maar omdat ze het even niet meer aankonden. Woorden veroorzaken schade, meer dan we ons zelf bewust zijn. De Heer Jezus heeft vele woorden moeten verdragen. Laster, valse beschuldigingen, tegenwerkingen, ze behoorden allemaal bij het intimidatieplan van de vijand. Een stroom van verwijten kreeg hij soms van ‘geestelijke’ leiders te horen. Dit was en is een onderdeel van de geestelijke strijd waar we allemaal mee te maken krijgen en waar we soms midden in kunnen zitten. Woorden die een mens kunnen belasten en in onrust kunnen brengen. Wat doen we met ons verwonde hart? Naar wie gaan we toe met onze gekwetste gevoelens? Jezus zegt in Matth. 11 : 28 (HTB) ‘…kom dan bij Mij. Ik zal u rust geven’.

Bij de Heer kun je terecht, Hij begrijpt het. Hij is er vertrouwd mee. Hij heeft alle scheldwoorden en laster over zich heen gekregen, toen hij op aarde rondging. En met de hulp van zijn hemelse Vader en de wijsheid van de heilige Geest heeft Hij een weg daarin gevonden. Reageer maar zoals Jezus dat deed. Hij ging de confrontatie niet uit de weg. Zo nu en dan stelde Hij een tegenvraag, een enkele keer antwoordde Hij met een bijbelwoord. Maar soms reageerde Hij helemaal niet en zweeg slechts en bracht het bij zijn hemelse Vader. Dat was geen lafheid, maar wijsheid. Dat vraagt moed en karakter, daar heb je Gods hulp hard bij nodig. Matth. 11:28 (HTB) ‘…….Voeg u naar Mij en wees mijn leerling, want Ik ben vriendelijk en nederig van hart. Bij Mij zult u diepe innerlijke rust vinden’.

Daarom wil ik bij de Heer in de leer. Ik wil van Hem leren om op de juiste manier te reageren als woorden mij raken. Niet opstandig, maar ook niet slaafs als een ‘watje’, op een geestelijke manier reageren op situaties of opmerkingen. ‘…….Voeg u naar Mij en wees mijn leerling’. Kom het maar aan Mij vragen hoe je moet reageren op die situatie.

Ben je moe van die kwetsende woorden of voel je je belast door alles wat er is gezegd kort geleden of misschien zelfs in het verre verleden? ‘Voeg u naar Mij…’

“Heer, leer me maar zachtmoedig en nederig te blijven”. Nederig, niet als een ‘doetje’, maar als geestelijk mens, die geleerd heeft wanneer hij spreken moet, maar ook wanneer hij zwijgen moet. En U belooft dan rust voor mijn ziel. Dat zoek ik, temidden van de onrust die woorden of herinneringen kunnen veroorzaken. U bent het die ons opbeurt. U komt ons tegemoet om te versterken en te vertroosten en wijsheid te geven hoe te handelen in moeilijke omstandigheden.


Share this...

Pagina's: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29