Eerdere blogs & vlogs


‘Seventy times seven’

Onlangs hoorde ik weer het prachtige nummer ‘Seventy times seven’ van de Christelijke rockband White Heart, uit de tachtiger jaren. De boodschap van dit lied vindt zijn oorsprong in de uitspraak van Jezus, over de vraag: ‘hoe vaak je eigenlijk moet vergeven?’. Dat is natuurlijk een goede vraag, want hoelang moet je met iemand doorgaan? Hoelang moet je een situatie verdragen? Tenslotte hebben we allemaal zo onze grens. Daar is vanzelfsprekend geen passend antwoord op te geven, want iedere situatie is verschillend.

Er is echter wel een principe dat Jezus ons wil leren. En dat principe is een hele klus om dat in alle omvang uit te werken in ons leven, zeker als je onrecht is aangedaan door een vriend, familielid of geloofsgenoot. Het principe van vergeving is zo belangrijk, dat de Heer hier veel nadruk op legt. Hij geeft als antwoord op de vraag van Petrus, hoevaak er vergeven moet worden, het bekende antwoord: …….‘Nee,’ antwoordde Jezus, ‘Zeventig keer zeven keer!’ Mattheüs 18:21-22 HTB 

Petrus had voor zichzelf een limiet gesteld. Ik vind zeven keer wel genoeg. Er komt een eind aan mijn geduld: ‘Na zoveel keer, heb ik het even gehad met die of die….’. ‘Nee’, zegt de Heer, ’ik zie geen grens, ik ga verder dan jouw beperktheid.’

Ik zei al, dat dat soms een hele klus is om te blijven vergeven. Bij zeven keer houdt ons geduld zo’n beetje op. Maar dan vinden we bij Jezus het voorbeeld om verder te gaan, dan dat wij dachten te kunnen opbrengen. Met zijn hulp wordt het aantal keren verzeventigvoudigd. Oftewel: altijd! Nu heb ik gemerkt dat mensen dit gemakkelijk zeggen tegen een ander. Zeker als er verschrikkelijke dingen hebben plaatsgevonden, moeten we niet al te gauw deze woorden in onze mond nemen. Ieder mens heeft zijn of haar eigen traject van verwerking te gaan. Maar vroeg of laat, moet dit principe van Jezus wel in beeld komen. Vergeving is een hele diepe verwerking van de pijn van woorden of situaties. En heel belangrijk: je moet er een keer mee beginnen om zelf gezond te worden of te blijven.

Soms kom je mensen tegen, die iets niet goed hebben afgerond in hun leven: een ontslag, gepasseerd bij een promotie, een echtscheiding of een ander conflict. Dat verjaart niet. Er is een gezegde: ‘tijd heelt alle wonden….’. Dat is echter maar gedeeltelijk waar. Soms kunnen mensen door blijven lopen met zaken, die al vele jaren geleden hebben plaatsgevonden en nog steeds met hoofdletters in hun geheugen gegrift staan. De boosheid is dan misschien wat gaan liggen, maar bij het minste of geringste dient het zich weer aan. Wanneer er niet wordt vergeven, zal er een proces van verzuring plaatsvinden. Dat maakt mensen hard, cynisch, en wantrouwend. Je raakt je ‘onschuld’ kwijt en je wordt getekend door het leven.

Het Joodse volk trok door de woestijn en hadden geen rooskleurige omstandigheden.Na drie dagen trekken door de wildernis, in een verzengende hitte, waren ze aan het eind van hun mogelijkheden gekomen. Ze waren moe, jengelende kinderen, en alles leek tegen te zitten. De klachten, irritatie en onvrede kregen de overhand. Zij keerden zich ‘en masse’ tegen Mozes. Niks geen begrip, niks geen vergeving: ‘Door jou zijn we in deze ellende terecht gekomen…..’

Wanneer je blijft mopperen, blijft sikkeneuren, ontstaat er een poel van bitterheid in je. Dan creëer je je eigen Mara. ‘Zij kwamen aan in Mara, maar konden het water daar niet drinken omdat het bitter was. Daarom noemden zij die plaats ook Mara (Bitter).’ Exodus 15:23 HTB

Gelukkig is het verhaal hier niet geëindigd. God zorgt voor een oplossing wanneer wij de Heer zoeken. Dat deed Mozes, hij richte zich tot God en er kwam een antwoord op deze bittere periode. ‘Mozes vroeg hulp aan de Here en de Here wees hem een stuk hout aan, Mozes wierp het in het water en het werd zoet.’ Exodus 15:25 HTB

Zo werd het zilte bittere water gezond, zo kan ook ons innerlijk dat verbitterd is gezond worden. Hoe? Door het in contact te brengen met het ‘hout’. Wanneer wij met onze situaties gaan naar Jezus, gaat er een ander principe in werking, dat staat beschreven in de brief aan de Colossenzen. In dit gedeelte is opgetekend dat het ‘hout in de bron van Mara’ ons losmaakt van alles, wat hindert en bitter maakt. ‘…….en daarmee laten zien dat zij door het kruis van Christus overwonnen en verslagen zijn’. Colossenzen 2:15 HTB

‘Mozes wierp het in het water en het werd zoet…….’ Exodus 15:25 HTB 

Werp het ‘hout’ in je bitterheid en je hart wordt ‘zoet’ oftewel, losgemaakt van alles dat het leven zuur maakt. Zeven keer is niet genoeg, zegt Jezus, zelfs negenenzestig keer zeven is ook niet voldoende….

White Heart zong:

Lord, I got no more tears to cry,

has hurt me, done me wrong,

I’m walking wounded, oh,

Lord, this pain is a knife of fire,

Why does it have to turn out this way?

Why to the innocent seem to pay?

How many times must I stand in the waves of this crashing sea?

How many times must I forgive all the hurt that’s been done to me, let the jury go, set the sinner free?

Oh, seventy times seven.


Share this...

Pagina's: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29