Eerdere blogs & vlogs


‘Drie stappen verder…’

‘Drie stappen verder…’, wil geen beschrijving geven van een wandeling, of misschien toch wel….Het zijn stappen in een geloofswandeling. ‘Drie stappen verder….’, zijn drie stappen, die we in geloof kunnen en mogen zetten.

“Moeten zetten”, zou ik niet durven zeggen, want dan wordt er weer zo’n druk op je gelegd. Nee, stappen zetten in geloof, die we als een ‘waagstuk’ durven gaan nemen, voor zaken waar zo’n stap eigenlijk noodzakelijk is. Ieder mens kent wel zijn zorgpunten waar we tegen aanlopen: zorgen rond ziekte, problemen met je kinderen, financiële druk, verslaving, de noodzaak van een ander huis. Genoeg punten om voor te bidden en te verlangen.

Jezus kwam na een vermoeide reis thuis en daar wachtten twee blinde mannen hem op. Ze hadden een grote nood, ze waren blind. Volkomen afhankelijk van anderen. Van een zorgzame samenleving of participatie maatschappij was geen sprake. Zij hadden geen andere mogelijkheid dan om te bedelen, volkomen afhankelijk van de gunst van anderen. En zo smeekten zijn om hulp: “Zoon van David!’ schreeuwden zij. “Heb toch medelijden met ons!” (Mattheüs 9:27 HTB)

Dit is een vraag om hulp die Jezus niet kan negeren, maar hij stelt een wedervraag: “Geloof je dat ik het kan?” Jezus stelt wel vaker vragen, er staan er meer dan 100 genoteerd in de Bijbel. Maar dit is een persoonlijke vraag, die gaat dieper dan alleen het verstand of ons gevoel, dit gaat om vertrouwen en verwachting. En soms na jaren bidden kan die verwachting verdwenen zijn door het lange wachten of teleurstelling.

Zo was er eens een vrouw, die huilde bij een bepaalde gebeurtenis. De omstanders vroegen: “waarom huil je?” En deze vrouw gaf als antwoord: “Voor dit moment heb ik twintig jaar gebeden, maar twee jaar geleden ben ik ermee opgehouden, omdat ik het niet meer geloofde, en nu is het toch gebeurd”. Zo kan daar een intense schreeuw naar God zijn, maar na verloop van tijd neemt de kracht van ons gebed af en de verwachting verdwijnt………maar toch!

“Gelooft u dat Ik uw ogen kan genezen?” vroeg Hij. “Ja, Here,” antwoordden zij. (Mattheüs 9:28 HTB) De blinde mensen hadden een blind vertrouwen in Jezus. Niet alleen wie hij is, de zoon van David (de Messias), maar ook dat hij het kan doen.

En dat stelt ook ons voor de eerste stap in het geloof: hebben wij een blind geloof? Durven wij soms, ook na jaren van wachten, te zeggen: ”Ja Here”, net als deze blinden?

In het verhaal over deze twee blinden in Mattheüs 9 lezen we, dat Jezus aanvankelijk hun vraag negeerde, want er staat: “Toen Jezus thuiskwam, liepen de blinden gewoon met Hem mee naar binnen.” (Mattheüs 9:28 HTB)

Ze lieten het er niet bij zitten, zij hielden vast. Ze hadden hun nood kenbaar gemaakt, maar dat was niet voldoende. Met een zekere brutaliteit liepen ze gewoon achter hem aan, bij Jezus naar binnen. Dit is een ‘brutaliteit’, die de Heer waardeert. Daar zit namelijk geloof achter, zij wisten: bij Hem moeten we zijn en deze kans laten we ons niet ontnemen. Volharding in je verwachting, ook als het soms wel erg lang duurt. Zij lieten zich niet afpoeieren met vrome leuzen, dat het Gods wil is dat ze zo waren of dat het kwam door hun zonden. Ook niet dat de Heer geen tijd heeft voor zulke zaken…..Deze vasthoudendheid raakte het hart van Jezus.

Na ‘blind geloof’ en ‘volhardend geloof’, mogen wij komen tot een ‘actief geloof’. Een geloofsstap in het ‘onzekere’. Het aandurven te bidden voor iets wat NIET vanzelfsprekend is. Vaak zien wij in de Bijbel dat Jezus iets van de mensen vraagt om te doen. Iets wat ze nog niet gedaan hebben of wat ze nog niet gedurfd hadden. Iets wat wellicht onmogelijk leek….

In een brief aan gelovigen werd geschreven over actief geloof van iemand, die op zeer hoge leeftijd was gekomen en van wie één groot verlangen niet vervuld was. Na een persoonlijke ervaring met God, had hij weer nieuwe hoop gekregen. Hij had zijn verloren geloof hervonden en was gekomen tot ‘blind geloof’ en zette dit voort in ‘volhardend geloof’, gepaard met ‘actief geloof’.

Zo staat er: “…Hij geloofde God en deed precies wat God van hem vroeg. Zijn geloof werd pas écht geloof door wat hij deed.” (Jakobus 2:22 HTB)

“….door wat hij deed.” (Jakobus 2:22 HTB), actief geloof.

Geloven is soms te vergelijken met het eten van een visje, de vis is heerlijk, maar het graatje daar kun je niets mee. Dat is de pijn van de onverhoorde verlangens. Je geniet van dat wat God je aanreikt, maar je zit toch met ‘het graatje’ van je onverhoorde gebeden. Net als die twee blinde mannen ligt de uitnodiging om hem te volgen, met blind vertrouwen, volhardende vasthoudendheid en actieve verwachting.

Daar ligt voor een ieder van ons de uitdaging om drie stappen verder te gaan….

(Met dank aan Martijn Piet – LEG zondag 5 juni 2015)


Share this...

Pagina's: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29