Mijn blogs & vlogs


Er zijn geen mondkapjes genoeg….

Toen ik enkele maanden geleden voor het eerst op de TV burgers in China met mondkapjes zag lopen, kwam dat bij mij een beetje vreemd over. Niet dat dat erg is, want andere culturen hebben andere gewoonten, dus, ja……..zo doen ze dat daar bij een ernstige bedreiging. Bij ons was nog niemand op het idee gekomen, dat dit bij ons ook nog eens een onderwerp op het journaal of praatprogramma zou worden. Nu, maanden later, blijken de mondkapjes essentieel te zijn in de zorg. Zelfs ministers komen op de TV uitleggen hoe noodzakelijk het allemaal is. Het werd ons allemaal duidelijk gemaakt: om de ander goed te helpen, moet je een mondkapje dragen. Later bleek een mondkapjes een andere functie te hebben, dan ik aanvankelijk dacht. Ik dacht altijd dat een mondkapjes er was om mij te beschermen tegen alles wat van buiten kwam, sputum van een ander, gevaarlijke virussen, die iemand kon overbrengen. Echter,  ….bij mij ook voortschrijdend inzicht, het mondkapje is er om de ander te beschermen tegen alles wat ik achterlaat in mijn omgeving.

Eigenlijk zou iedereen een mondkapje moeten hebben, maar dan met een andere bedoeling. De bijbel zegt iets over ‘mondkapjes’ Ps. 141:3 ….Zet een wacht voor mijn mond, HEER, een post voor de deur van mijn lippen. In de HTB-vertaling wordt het als volgt omschreven: ‘Here, help mij niet te snel te spreken, zorgt U ervoor dat geen verkeerd woord over mijn lippen komt.’

‘Zet een wacht voor mijn mond…..’ Dat is soms nodig, zeker als jouw emoties heen en weer geslingerd worden, wanneer je geërgerd bent, wanneer je onder druk staat. Dan kun je dingen zeggen waar je een ander mee kwetst. Ondoordacht gooi je er dan wat uit, zonder in de gaten te hebben, dat je de ander daarmee raakt. Scherpe woorden, harde veroordeling, een steek onder water, een verkeerde grap op een verkeerd moment. Wie herkent dat niet? Daar maken we ons allemaal wel eens schuldig aan. Toch is het goed om er meer bewust mee bezig te zijn. Soms, maar eens eerst nadenken voordat we wat zeggen. Of zoals mijn moeder mij vroeger leerde: ‘….eerst tot tien tellen voordat je wat zegt, Wim’. Ja, maaaaaaaaaaaa…, was dan mijn geïrriteerde antwoord.

 Jacobus, één van de leiders van de vroege kerk, gaf in een brief een voorbeeld van een klein roer, dat een groot schip de verkeerde kant of de goede kant op kan sturen. Zo kun je ook met je mond hele mooie, maar ook hele lelijke dingen zeggen en de ander beschadigen. Eén opmerking van een leerkracht kan een leerling zijn hele leven met zich meedragen, het kan vriendschappen kapot maken en huwelijken vernietigen. Daarom zegt dezelfde Jacobus: ‘Als iemand in staat is zijn tong in bedwang te houden, bewijst hij daarmee dat hij zichzelf in alle opzichten goed in de hand heeft.’  Jakobus 3:2 HTB

Hoe oud we ook worden, het zijn lessen die we allemaal moeten leren. Daarom! ……Laten we ons mondkapje niet vergeten op te doen vandaag, zodat we een ander niet besmetten.


Share this...

Pagina's: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42