Mijn blogs & vlogs

Heer!!! Soms begrijp ik U niet.

Het was in het najaar van 1968, Ingrid en ik waren nog maar net een paar maanden verloofd. Ik, 20 jaar en mijn lief nog maar net 19 jaar. We hadden een heerlijk vooruitzicht, nog twee jaar sparen en we konden gaan trouwen. In dat najaar enkele maanden na ons verlovingsfeest, werden we van het ene op het andere moment overvallen door het plotseling overlijden van mijn 47- jarige moeder. Een vrouw in de kracht van haar leven, zomaar, ineens weg uit ons midden, uit ons jonge gezin met opgroeiende kinderen. Ik heb mijn verdriet deels kunnen verwerken, door het vele malen draaien van een e.p.tje, het kleine grammofoonplaatsje, dat je afspeelde op een pick-up. Het nummer was: ‘Ruwe stormen mogen woeden…’ gezongen door het Urker mannenkoor. ‘God, mijn God zal mij behoeden, God houdt voor mijn heil de wacht. Moet ik lang zijn hulp verbeiden, zijne liefde blijft mij leiden: door een nacht, hoe zwart, hoe dicht, voert Hij mij in ’t eeuwig licht’.

Ik was in die jaren zelf tot levend geloof gekomen, ‘a born again christian’ zullen we maar zeggen en was door mijn geestelijke honger op zoek gegaan naar nieuwe geestelijke inzichten en ervaringen, waaronder ook geloofsgenezing. De betreffende boeken verslond ik, van T.L. Osborn, Oral Roberts, ds K.J. Kraan en ds. van Dam. Ze stonden als gelezen op mijn boekenplank. In mij kwam het rotsvaste geloof, dat de Heer nog machtig kon genezen en dat geloof ik ook vandaag gelukkig nog steeds. Maar ja?? Hoe zat het dan met mijn jonge moeder? Ik zocht naar antwoorden en die vond ik, dacht ik. Ze rookte nogal veel, te veel en ze had het onheil over zichzelf afgeroepen. Maar ondanks deze verklaring, kwamen na het verdriet toch de vragen, waarom?

Mijn geestelijke zoektocht leidde ertoe dat wij lid werden van een Pinkstergemeente. Een fijne groep mensen, die van harte geloofden in gebedsgenezing, door handoplegging en het zalven van de zieken, zoals dat beschreven staat in Jac. 5. Maar tot ons verdriet stierven ook in deze gemeente jonge mensen. Een jonge vrouw van nog geen dertig, stierf drie maanden na haar huwelijksdatum. Het verdriet was groot, zoveel gebeden en gevast en toch…. Na het verdriet kwamen de vragen.

In mijn gemeentelijke bediening heb ik met vele mensen voor genezing gebeden. Sommigen genazen, anderen bleven ziek of stierven zelfs. Dat gaf soms weleens een kramp. Had ik niet goed gebeden, was er onvoldoende geloof? Ik leerde door deze ervaringen, dat Jezus de Geneesheer was en niet ik. Ook al stond er in het Woord: ‘genees de zieken’, dat wilde nog niet zeggen, dat wij ondanks onze ‘machtiging’ de genezing konden afdwingen. Hij is de Hersteller, de Geneesheer en wij mogen als ‘apothekers’ het geneesmiddel doorgeven.

Jaren later, toen mijn pensioengerechtigde leeftijd in’ t zicht kwam en ik de maanden kon aftellen tot mijn vertrek van de Middelbare school waar ik werkte, hadden we elke dag wel een vrolijk momentje. Een andere teamleider, een bevriende collega en broeder, kwam dagelijks bij mij op mijn kamer voor een bakkie koffie. Deze collega en vriend, kwam standaard binnen met de mededeling: ‘Willem, nog vier maanden, drie dagen, zes uur en veertien minuten en dan sluiten we de deur achter ons’. Elke dag aftellend. Hij was zo verlangend om met pensioen te gaan, omdat hij dan alle tijd had om zich bezig te houden met Gods werk. Hij sprak in veel gemeenten en was een geliefd spreker. Hoe heerlijk om dan fulltime dit werk te kunnen gaan doen. Helaas trof hem het noodlot. Drie jaar na zijn pensionering, stierf hij aan een dodelijke ziekte. Waarom? Met wat voor zin? Iemand die zo had uitgekeken naar deze tijd, om zijn leven nog verder inhoud te geven om onze Heer en zijn gemeente te dienen. Na het verdriet, kwamen de vragen.

Ik las veel boeken hierna, nu niet over genezing, maar ook waarom mensen niet genezen, ondanks de Bijbelse opdracht. Zo ook het boek van de Joodse schrijver Harold S. Kushner – ‘Als’ t kwaad goede mensen treft’. Op de achterkant van zijn boek schrijft hij een stukje over een Chinese vrouw, die aan een man vraagt om zijn toverkracht te gebruiken om haar zoon weer tot leven te brengen. De man antwoordde: ‘Haal voor mij een mosterdzaadje uit een huis waar het verdriet nooit binnenging’

Wij allen hebben te maken met ziekte, verdriet en tegenslag. Maar we hebben ook Gods Woord, dat de waarheid is. Vanuit dit Woord moeten we toch de antwoorden zoeken en vinden.
In het prachtige boek van Wilkin van der Kamp – ‘Het wonder van het kruis’ geeft Wilkin een aantal adviezen, hoe te handelen wanneer genezing nog niet doorbreekt.

Het stimuleert de zieke om actief te blijven geloven zonder dat hij of zij in kramp hoeft te leven. Als wij bidden voor genezing en genezing (nog) uitblijft, dan kunnen de volgende punten ons helpen onze relatie met Jezus, de Geneesheer, te versterken:

  • De Bijbel leert ons dat geen gebed verloren gaat. Onze gebeden hebben eeuwigheidswaarde!  In Openb.  8:3-5 lezen we dat de gebeden van de heiligen voor Gods aangezicht bewaard worden op een gouden altaar voor zijn troon, totdat God een teken geeft om het vuur van het altaar als antwoord op de gebeden op de aarde te werpen. Onze tijden zijn in Gods hand, ook de tijd van onze genezing!  
  • Herinner elkaar eraan dat we onze hoop en aandacht op Jezus, onze Geneesheer stellen en niet op genezing. Genezing is niet de hoop voor de mensheid. Alleen Jezus is de hoop voor deze wereld.
  • Let erop dat niemand zich schuldig voelt omdat de genezing (nog) niet is doorgebroken. Bemoedig de zieke om Gods Woord te bestuderen ten aanzien van genezing en om dit toe te passen op zijn of haar situatie.
  • Als de persoon voor wie je bidt christen is, spoor hem dan aan om mee te bidden voor andere zieken. Het geloof (ook voor genezing van henzelf) wordt versterkt als de zieke merkt dat God door zijn of haar handen geneest!  Het behoedt de zieke ervoor om geobsedeerd door zijn eigen ziekte te raken. Ook voor de zieke geldt: wees blij met hen die blij zijn en ween met degenen die wenen.
  • Herinner elkaar eraan dat we een geestelijke strijd te strijden hebben en dat de vijand niet wil dat we genezen, maar dat hij verslagen en overwonnen is door Jezus Christus aan het kruis van Golgotha.
  • Spreek en bid jouw persoonlijke situatie door met anderen die meer ervaring hebben in de genezingsbediening en sta open voor suggesties.
  • Vraag jezelf af: ben ik gehoorzaam geweest aan alles wat de heilige Geest tot mij gesproken heeft? Bid en vast voor Gods leiding en dank God voor het wonder van het kruis in jouw leven. Weet dat Jahweh Rafah (‘Ik, de Heer, ben uw Heelmeester’) met ons is en ons in zijn hand houdt.

Zo heb ik mijn geloofslessen geleerd, ook leren leven met vragen en twijfels. In mijn vroege geloofsjaren luisterde ik graag naar de preken van Hans Koornstra, ja die…..de vader van…. En ik herinner me nog een uitspraak uit één van zijn predikingen: ‘Als ik later in de hemel kom, dan heb ik een heleboel vragen aan de Vader en aan de Here Jezus. Dan zal ik begrijpen waarom!’

Dat geldt ook voor mij.

Share this...

Pagina's: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56